111. Tebbet سُورَةُ المَسَدِ

تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍۢ وَتَبَّ

Ebu Leheb'in elleri kurusun; kurudu da!

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ

Malı ve kazandığı kendisine fayda vermedi.

سَيَصْلَىٰ نَارًۭا ذَاتَ لَهَبٍۢ

Alevli ateşe yaslanacaktır.

وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ

فِى جِيدِهَا حَبْلٌۭ مِّن مَّسَدٍۭ

Karısı da, boynunda bir ip olduğu halde ona odun taşıyacaktır.